BALBO

(balbo), Cesare (27. XI., 1789 - 3. VI., 1853), liczyć, - ital. polit. liberał-monarchista. wskazówki, historyk, pisarz. Wraz z V. Jobberti i M. Advelo B. był rzecznikiem aspiracji Włoch. Liberalna burżuazja i burżuazyjna szlachta do nat. wyzwolenie i stowarzyszenie. Podstawowy. polit. Pojęcie B. określone przez niego w książce "Nadzieje Włoch" ("Speranze d'Italia", 1844). Wyzwolenie Włoch, zgodnie z planem B., nie powinno być prowadzone ani przez wojnę, ani w wyniku nat. -Release. ruch nar. Msza św. Droga do wyzwolenia Włoch B. ujrzała w perspektywie upadku Tour. imperium i upadek Europy. Nabycie tych rzeczy przez Austrię było, według B., zmuszeniem jej do zrzeczenia się jej posiadania we Włoszech. B. odrzucił, jako utopijną, ideę pojedynczej italskiej. state-va i poparli koncepcję Jobberti w sprawie tworzenia ital. konfederacji, ale w przeciwieństwie do tego ostatniego, uznał za celowe, aby tej konfederacji nie kierował papież, lecz monarcha z dynastii Savoy. W pierwszym składniku. Urząd w Piemoncie (marzec-lipiec 1848 r.) B. był premierem i wojskiem. Minister. B. - jeden z autorów statutu albertyńskiego. Op. : Storia d'Italia dal 476 i 774, (s.1), 1830; Sommario della storia d'Italia dalle origini fino ai nostri tempi, Mil. , 1927; Frammenti sul Piemonte, Torino, 1851; La guerra difensiva della nazionalità italiana, Firenze, 1847. Lit. : Gramshi A., Izbr. proizv. , tom 3, M., 1959, str. 399; Vismàrà A., Bibliografia: Cesaie Balbo, Mil. , 1882; Ricotti E., Della vita e degli scritti del conte C.Balbo, Firenze, 1856. Yu. P. Lisovsky. Moskwa.

Sowiecka encyklopedia historyczna. - M .: radziecka encyklopedia. Ed. EM Zhukova. 1973-1982.